آمریکا با اجرای «عملیات نیزه جنوبی» و افزایش حضور نظامی در دریای کارائیب و اقیانوس آرام، کشتیهایی که مدعیست مظنون به قاچاق مواد مخدر ونزوئلا هستند را هدف قرار داده و در پی توقیف نفتکشها و فشار اقتصادی، صادرات نفت این کشور را کاهش داده است؛ اقدامی که نیکلاس مادورو آن را سرقت و نقض قوانین بینالمللی خوانده و تنشهای ژئوپلتیکی منطقه را شدت بخشیده است.
به گزارش خبرنگار بینالملل باشگاه خبرنگاران پویا؛ از تابستان سال جاری آمریکا حضور نظامی گستردهای در دریای کارائیب و اقیانوس آرام داشته و در چارچوب «عملیات نیزه جنوبی» مجموعهای از حملات علیه کشتیهای مظنون به قاچاق مواد مخدر انجام داده است؛ عملیاتی که تاکنون بیش از 20 حمله و حداقل 105 کشته برجای گذاشته است، هرچند واشنگتن تاکنون هیچ مدرکی دال بر دست داشتن این کشتیها در قاچاق مواد مخدر ارائه نکرده است.
در واکنش به این اقدامات، نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، ادعای آمریکا درباره «جنگ علیه مواد مخدر» را بزرگترین تهدید یک قرن اخیر کشورش خوانده است، در حالی که همتای آمریکایی او، دونالد ترامپ، دستور «محاصره کامل و تمامعیار» نفتکشهای تحریمشده که به ونزوئلا وارد یا از آن خارج میشوند را صادر کرده است.
ایالات متحده در ماه دسامبر (آذر) دو نفتکش را توقیف و نفتکش دیگری را تعقیب کرد و دولت مادورو این اقدامات را «سرقت» و «دزدی دریایی بینالمللی» توصیف کرده و به شورای امنیت سازمان ملل شکایت برده است.
ادامه عملیات آمریکا شامل حمله به دو قایق مظنون به قاچاق مواد مخدر در شرق اقیانوس آرام در اواخر آذر ماه بود که پنج کشته برجای گذاشت و اوایل دی ماه نیز کشتی دیگری هدف قرار گرفت که به کشته شدن یک نفر انجامید. این اقدامات بخشی از کارزار فشار نظامی و اقتصادی آمریکا برای مقابله با مادورو و محدود کردن درآمدهای نفتی ونزوئلاست.
ونزوئلا این عملیاتها را نقض قوانین بینالمللی میداند و مادورو پیشتر نسبت به وقوع «ویتنام جدید» هشدار داده است. واشنگتن همچنین رئیسجمهور ونزوئلا را به رهبری شبکه قاچاق مواد مخدر متهم میکند، اتهامی که کاراکاس به شدت رد کرده است. آمریکا پاداش اطلاعات برای دستگیری مادورو را به 50 میلیون دلار افزایش داده اما تاکنون این اقدام تأثیری نداشته است.
ترامپ در میانه این تنشها، با اشاره به منابع نفت و انرژی ونزوئلا، این کشور را به مصادره منابع و احتمال مداخلات زمینی و حملات بیشتر تهدید کرده است، هرچند هدف نهایی آمریکا هنوز بهطور شفاف مشخص نشده است.
او بارها احتمال حملات زمینی و اعزام نیرو به ونزوئلا را مطرح کرده و گفته است «شمارش معکوس» برای مادورو آغاز شده است.
توقیف نفتکشها توسط آمریکا موجب کاهش شدید صادرات نفت خام ونزوئلا شده است. با وجود تحریم بسیاری از نفتکشها، برخی شرکتها، بهویژه شرکت آمریکایی «شورون»، همچنان نفت ونزوئلا را با کشتیهای مجاز حمل میکنند.
رسانهها گزارش دادهاند که بارگیری نفتکشها پس از توقیف اخیر کاهش یافته و بیشتر محمولهها در بنادر داخلی جابهجا میشوند. این اقدامات شدیدترین ضربه به شرکت دولتی نفت ونزوئلا (PDVSA) از زمان تحریمهای وزارت خزانهداری آمریکا در سال 2020 به شمار میآید. کارشناسان معتقدند فشارهای آمریکا فراتر از بحران سیاسی یا امنیتی است و در واقع نبردی ژئوپلتیکی بر سر کنترل منابع حیاتی انرژی و معادن است.
استقرار گسترده نیروها، ناوهای جنگی، بمبافکنها، پهپادها و هواپیماهای جاسوسی آمریکا در کارائیب، راهبردی را نشان میدهد که میتوان آن را «تهدید حداکثری با ابهام حداکثری» نامید. ترامپ با این رویکرد، بدون پرداخت هزینه فوری سیاسی، نظامی یا بینالمللی، مجموعهای از تهدیدها را ایجاد کرده است.
تنشهای جاری نشان میدهد که واشنگتن به دنبال کنترل منابع حیاتی نفت، گاز، طلا و دیگر معادن ونزوئلاست؛ کشوری که بزرگترین ذخایر نفتی جهان و ذخایر عظیم گازی، طلایی، آهن، بوکسیت و الماس را در اختیار دارد.
کارشناسان تأکید دارند که بهانههای کاخ سفید، از قاچاق مواد مخدر تا بحران اقتصادی و انتخابات، توجیهات واقعی برای فشار بر ونزوئلا نیستند.
سال 2025 برای روابط واشنگتن و کاراکاس سالی پرتنش بوده است؛ سالی که طی آن آمریکا با عملیات نظامی، توقیف نفتکشها و افزایش فشار اقتصادی، کاراکاس را تحت فشار قرار داده و مادورو از تهدید امنیت منطقه و سرقت منابع خود سخن گفته است. این تحولات نشان میدهد که بحرانهای کنونی در ونزوئلا بخشی از یک نبرد ژئوپلتیکی بزرگ برای کنترل منابع انرژی و معدنی در آمریکای لاتین است.
انتهای پیام/